گفتمان خودشناسی

همه سردرگمی‌های بشر از نشناختن «هدف» و «مقصد نهایی» سرچشمه می‌گیرد؛ شناخت خود و خالص‌سازی هدف، تنها راه نجات از بلاتکلیفی و رسیدن به معنای حقیقی زندگی است.

رحمان و رحیم بودن خدا و حریص بودن پیامبر خدا به هدایت مردم

با وسواس باید وسواس را ترک کرد!

برای دنیا نه حرص بزن و نه ضایع ش کن

بقا و عدم بقا حکومت ربطی به حق و باطل ندارد

به هر که خواهی حکومت می دهی و از هر که خواهی حکومت را می ستانی

باید وقتش برسه

خود گم گشته

ظلم زیاد شده؛ اما چرا امام زمان (ع) نمی‌آیند؟ عجله از روی احساسات، راه هلاکت است. تا فکر و فرهنگ مردم عوض نشود، میوه‌ی ظهور و تغییر به بار نمی‌نشیند.

ما با این دو چیز انقلاب کردیم، یکی صبر ( این که بدانی باید وقتش برسد) و دومی هزینه دادن و شهید دادن

دو تا هدف داریم؛ هدف انسان، که آخرت اوست و هدف دنیا، که برپایی عدل در آن است و عاقبت هم با اهل حق است. تو فقط به فکر هدف خودت و آرامشت و با حق بودن باش

شب زنده داری به باز بودن چشم سر نیست! چشم دلت باید باز باشد

نیمه شعبان ۱۴۰۴- بخش دوم- در آخرالزمان و نزدیکی ظهور که ظلم ظالمان بیشتر می‌شود، اهل تقوا و یقین خیالشان راحت است که کار دست خداست و آرامش و طمانینه دارند

نیمه شعبان ۱۴۰۴- بخش اول - همه‌ی کارها دست خداست؛ اگر این را بفهمیم که دست ما نیست، به آرامش می‌رسیم!

پرسش و پاسخ - ۷ آبان ۱۴۰۴ - این ظلم‌ها که به ما می‌شود، برای رشد ما لازم است؛ ظلم واقعی نیست

پرسش و پاسخ بعد از جلسه تدبر ۱۱ بهمن ۱۴۰۴

تفاوت آرامش جسمی، آرامش روانی، آرامش روحی

پرسش و پاسخ - محبت و توسل به اهل بیت علیهم السلام

ایمان، پشتوانه عمل؛ عمل یعنی به اثبات رساندن خود، تلاش کردن کار من است و نتیجه بر عهده من نیست

(بعد از تدبر 3 آبان 04) صداقت در طلب و هدایت کردن خدا

(بعد از تدبر 1 آذر ۰۴) کسی که آخرتش را اصلاح کند، دنیایش اصلاح می‌شود

(بعد از تدبر ۱۰ آبان ۰۴) آیا آخرت جایی بعد از دنیاست؟ در این جلسه می‌آموزیم که با قصد قربت و معرفت، همین حالا در آخرت هستیم

(بخش دوم) دعوت به اخلاق و ادب و عمل خوب بدون هدف فایده ندارد. اگر خدا را در نظر بگیریم عملمان هم درست می‌شود.

(بخش اول) غیر از حال و اعصاب و غریزه‌ای که داریم و بالا و پایین می‌شود، بُعد دیگری در وجود خود داریم که ثبات و بقا دارد. اینجا درباره ارتباط با آن بحث می‌شود

حدیث جنود عقل و جهل، عقل را به‌عنوان نور الهی و معیار بندگی معرفی می‌کند و نشان می‌دهد صفات اخلاقی و ... تنها با عقل معنا می‌یابند، نه به‌صورت کلیشه‌ای و مستقل

می‌توانیم به این‌جا برسیم که در مقابل خدا توهم منیت هم نداشته باشیم! و غیر خدا نبینیم

تا وقتی انسان به دنبال خود در غیر خودش می‌گردد، تمام دنیا را هم به او بدهند، راضی نمی‌شود!

برای تشخیص وظیفه شخصی نیاز به حجت و مربی الهی داریم در حالی که مرجع تقلید، مرجع وظایف شرعی است

تا وقتی خود حقیقی ما رو نیاید، دنبال اثبات متعلقات خود به دیگران هستیم

انتظار یعنی منتظر همه چیز بودن، استقبال از هر پیش آمدی، موافق جریان زندگی بودن

توجه به اصل و حقیقت روح انسان (فهم و خودشناسی) واجب‌تر از فروع دین است؛ ارزش انسانی که خودش را پیدا کرده، بی حد و اندازه است

چگونه در دنیا به درستی زندگی کنیم و خود را گم نکنیم؟

چه رابطه‌ای بین رضایت و خودشناسی و خداشناسی هست؟ بالاترین لذت چیست و چگونه می‌توان به آن رسید؟