وسط اقیانوس

۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۳، جلسه ۹۶ خودشناسی در قرآن، سوره حجر، آیات ۹۰-۹۴
قرآن را از حقیقتش که خداست جدا نکنیم؛ آیات قرآن نشانه‌اند نه مقصد. اگر از آیات عبور نکنیم و به حقیقت نرسیم، قرآن را تکه‌تکه کرده‌ایم و از هدایت آن محروم می‌شویم.

۴ فروردین ۱۴۰۵ بخش دوم
تمام فکر و ذکرت خدا، حق و آخرت باشد؛ دغدغه اصلاح دنیا را نداشته باش

۵ آبان ۱۴۰۲، جلسه ۷۰ خودشناسی در قرآن، سوره حجر، آیات ۵۱–۵۸
چرا حضرت ابراهیم در برابر بشارت الهی دچار تردید شد؟ «تا خدا چه بخواهد» یعنی چه؟ چرا با شنیدن نام خدا، جست‌وجوی ما متوقف می‌شود؟ حس علت‌جویی در انسان برای چیست و چگونه به دنیاطلبی منحرف می‌شود؟ در این جلسه، از حقیقت نیاز انسان، حسرت واقعی، هدف زندگی و پیوند عمیق خداشناسی و خودشناسی سخن گفته می‌شود.

۴ اسفند ۱۴۰۴ بخش دوم
از کارایی نمادهایی که یاد خدا را زنده میکنند و انسان‌هایی که در آخرالزمان خود را شناخته و مثل کوه محک هستند تا علنی شدن اقدامات شیطان و مخالفت علنی آن‌ها با حق؛

۲۵ بهمن ۱۴۰۴، جلسه ۴۸ خودشناسی در قرآن، سوره کهف، آیات ۲۸-۲۹
راحت تر از شناخت خدا و حق نداریم! خدا می‌فرماید: «من نزدیکم» بخوای بفهمی، چشماتو باز می‌کنی می‌بینی!