خودشناسی و تدبر در قرآن، سوره کهف
(جلسه 46 خودشناسی در قرآن، ۱۱ بهمن ۱۴۰۴، سوره کهف، آیه 27) صحبت از معنای وحی، حقیقت علم، حقیقت دیدن، دنیای فانی و بی ثبات و تنها تکیه گاه و پناهگاه
(جلسه 45 خودشناسی در قرآن، ۴ بهمن ۱۴۰۴، سوره کهف، آیه 27) وقتی حالمان خوب است و به فهم متصلیم (آنلاینیم)، قدر بدانیم و آن را ثبت کنیم برای زمان غفلت
(جلسه 44 خودشناسی در قرآن، ۲۷ دی ۱۴۰۴، سوره کهف، آیه 26) غیر خدا هیچ کس، نقشی در این عالم ندارد. همهاش توهمات ماست که فکر میکنیم کسی غیر او نقشی دارد.
جلسه 41 خودشناسی در قرآن، سوره کهف، آیه 26 - 1404/10/29
(جلسه ۹ خودشناسی در قرآن، ۲۴ آذر ۱۴۰۳، سوره کهف، آیات ۱–۲) چگونه قرآن انسان را از غفلت نجات میدهد؟ نقش انذار، خودشناسی، ایمان و عمل صالح در رسیدن به مقصد نهایی و هدف الهی.
(جلسه ۸ خودشناسی در قرآن، ۱۰ آذر ۱۴۰۳، سوره کهف، آیات ۱–۲) اگر شاخص زندگیات درست نباشد، همهچیز کج در میآید. چرا بدون معیار ثابت، انسان دچار اعوجاج، سردرگمی و فروپاشی درونی میشود؟
(جلسه ۷ خودشناسی در قرآن، ۳ آذر ۱۴۰۳، سوره کهف، آیات ۱–۲) آیا واقعیت بدون خدا قابل فهم است؟ کتاب، فطرت، عقل و وجدان چگونه ما را بیواسطه به حقیقت میرسانند؟ نگاهی عمیق به فهم، واقعیت، اصلاح دنیا و نقش خدا در زندگی انسان.
(جلسه ۶ تدبر در قرآن، ۲۶ آبان ۱۴۰۳، سوره کهف، آیات ۱–۲) فهمی که خطا ندارد؛ فطرتی که خدا در ما گذاشته، تفاوت علم و شعور، گمکردن هویت در دنیا و راه بازگشت انسان به خود و خدا.
(جلسه ۵ تدبر در قرآن، ۱۹ آبان ۱۴۰۳، سوره کهف، آیه ۱) قرآن بر عبد خدا نازل میشود، نه صرفاً بر انسان. تأملی درباره معنای بندگی، نقش پیامبر در هدایت، تفاوت ایمان و یقین، چرایی ناآرامی دنیا و راه دیدن حقیقت خدا.
(جلسه ۴ تدبر در قرآن، ۱۲ آبان ۱۴۰۳، سوره کهف، آیه ۱) همهچیز از بالا شروع میشود؛ نزول قرآن، نزول انسان و معنای بندگی. چرا دنیا محل نقص است؟ عبد خدا کیست؟ فرق بهشتیشدن با عبدبودن چیست و آرامش واقعی از کجا میآید؟
(جلسه ۳ تدبر در قرآن، ۵ آبان ۱۴۰۳، سوره کهف، آیه ۱) بحثی بنیادین درباره نزول قرآن، معنای واقعی دین، رشد تدریجی ایمان، نسبت غفلت و بیداری، تعصب دینی و خطر ماندن در پلۀ اول نردبان قرآن.
(جلسه ۲ تدبر در قرآن، ۲۸ مهر ۱۴۰۳، سوره کهف، آیه ۱) صحبت از معنای حمد الهی، حقیقت فهم و عقل، ایمان آگاهانه و ناآگاهانه، دنیا بهعنوان خواب و توهم، مرگ بهمثابه بیداری و نقش قرآن در هدایت انسان به حقیقت.
(جلسه ۱ تدبر در قرآن، ۲۳ مهر ۱۴۰۳، سوره کهف، آیه ۱) دنیا توهم است و انسان در خواب زندگی میکند. این جلسه درباره حمد خدا، فهم و نفهمی، ایمان بدون شعور، عقل بهعنوان رابطۀ با خدا و علت فرستادن پیامبران و قرآن است.