تمام تشویشهای ما از خواستههای ماست! خواستههای تخیلی ماست. یک خواسته حقیقی بیشتر نداریم ما. تا وقتی شما اون خواسته حقیقی خودتو پیدا نکردی مشوشی، به هم ریختهای، نگرانی! خواستههای ذهنی، دل شما رو به سمت این طرف و اون طرف میبره و شما رو نگران میکنه آرامش شما رو سلب میکنه.
چه بهش برسی، به اون خواسته ها چه به اون خواسته ها نرسی، به آرامشی که دنبالش میگشتی و گم شده شماست نمیرسی؛ چون اونا خواستههای واقعی شما نبود و خدا میدونه که شبانه روز با این خواسته های کاذب توهمی تو ذهنمون چه بلایی داریم سر قلبمون میاریم «قُلْ یا عِبادِیَ الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ» خدا میدونه چه اسرافی داریم میکنیم در عمرمون، وقتمون، نیرومون و اینها رو داریم خرج میکنیم برای یه چیزایی که آخرش هیچی، هیچیش نمیمونه. تمامش رفتنیه.
ref: https://khodshenasi.me/lessons/g2349
0 نظر ثبت شده