از مدارای امام حسین(ع) تا خون‌خواهی امام زمان(عج)

🔹️با نگاه درک کردن دیگران، آن‌ها را نگاه کنیم؛ نه با نگاهی که آن‌ها ما را درک کنند.

🔸️روحیه طلبکاری و استکباری نداشته باشیم

🔹️تا وقتی میگی (من) این حق نیست؛ گرچه حرفت حق باشد؛ این روحیه نمی‌تواند دیگران را درک کند.

🔸️مدارا کن یعنی بفهم که تو و حقیقت تو اونی نیست که از خوت تو ذهنت می‌سازی و می‌گی من اینم؛ خودتو پیدا کن؛ غیر از خدا و حقیقت هیچی نمی‌مونه.

🔹️مدارا کن یعنی هیچی نخواه؛ هر چی خدا بخواد

🔸️کسی که چیزی می‌‌خواد یعنی اون خواسته ذهنشو درگیر کرده

🔹️خیلی وقتا احساس گرسنگی ما به خاطر ناآرامی ذهنه وگرنه به این زودیا گرسنه نمی‌شیم!

🔸️آرامش ذهن با پاک کردن صورت مسئله‌هاست نه حل کردن اون‌ها

🔹️مدارا کنیم یعنی غیر از حق هیچی نخواهیم

🔸️شاخص ما حق است؛ اگر بگه بجنگ، می‌جنگیم بگه بکش می‌کشیم بگه کشته شوید کشته می‌شویم

🔹️امام حسین (ع) نرفت که بجنگه رفت که امر به معروف کنه

🔸️فرمایش زیبای امام حسین راجع به هدفش…

بِسم اللّه الرحمن الرحیم، هذا ما اَوصی بِهِ الْحُسَیْن بن علی بن اَبی طالِبٍ اِلی اَخیهِ مُحَمَّدٍ الْمَعْرُوفِ بِاِبْنِ الحَنَفِیَّهِ اَنَّ الْحُسَیْنَ یَشْهَدُ اَنْ لا اِلهَ الّا اللّه وَحْدَه لا شَریْکَ لَهُ وَ اَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ، جاءَ بِالْحَقِّ مِنْ عِنْدِ الْحَقِّ وَ اَنَّ الْجَنَّهَ وَ النّارَ حَقٌّ وَ اَنَّ السّاعَهَ آتِیَهٌ لا رَیْبَ فیها، وَ اَنَّ اللّه یَبْعَثُ مَنْ فی الْقُبُورِ

وَ اِنّی لَمْ اَخْرُجْ اَشِراً وَ لا بَطِراً وَ لا مُفْسِداً وَ لا ظالِماً وَ اِنَّما خَرَجْتُ لِطَلَبِ الْاِصْلاحِ فِی اُمَّهِ جَدّی صلی الله علیه و آله اُریْدُ اَنْ آمُرَ بِالْمَعْرُوفِ وَ اَنْهی عَنِ الْمُنْکَرِ وَ اَسیْرُ بِسیرَهِ جَدّی وَ اَبی علی بن ابی طالِبٍ علیه السلام.

فَمَنْ قَبِلَنی بِقَبُولِ الْحَقِّ فَاللّه ُ اَوْلی بِالْحَقِّ وَ مَنْ رَدَّ عَلَیَّ هذا اَصْبِرُ حَتّی یَقْضِیَ اللّه ُ بَیْنی وَ بَیْنَ الْقَوْمِ بِالْحَقِّ وَ هُوَ خَیْرُ الْحاکِمینَ، وَ هذِهِ وَصِیَّتی یا اَخی اِلَیْکَ وَ ما تَوفیقی اِلّا بِاللّه ِ عَلَیْهِ تَوَکَّلْتُ وَ اِلَیْهِ اُنیبُ.

بنام خداوند بخشنده و مهربان. این وصیّت حسین بن علی بن ابی طالب به برادرش محمد، معروف به ابن حنفیّه است. حسین گواهی می‌دهد معبودی جز خدای یگانه نیست و شریک ندارد و اینکه محمّد صلّی‌اللّه‌علیه‌وآله بنده و رسول خدا است و آیین حق را از سوی حق آورده است و بهشت و جهنّم حق است و قیامت بدون شک به وقوع خواهد پیوست و خداوند، همه کسانی را که در قبر هستند زنده می کند.

من برای سرکشی و خوشگذرانی و فساد و ستم خارج نشدم؛ بلکه فقط برای دنبال کردن اصلاح امّت جدّم خارج شدم و تصمیم گرفتم امر به معروف و نهی از منکر کنم و سیره جدّم و پدرم علی بن ابی طالب علیه السلام را دنبال نمایم.

پس هر کس این حقیقت را از من بپذیرد [و از من پیروی کند]، پس خدا اولای به حق است [و از خدا پیروی کرده] و هر کس حق را بر من رد کند [و تخلّف نماید]، صبر می‌کنم تا خداوند بین من و این قوم حکم کند که او بهترین حاکمان است. این وصیت من است به تو ای برادر. توفیق من جز از خدا نیست، بر او توکل می کنم و به سوی او می روم.»

🔹️حضرت اون‌ها رو تحمل می‌کرد اما دشمنان حضرت نتونستن حضرت را تحمل کنن

🔸️لطف حق با تو مداراها کند چون که از حد بگذرد رسوا کند

🔹️فقط ببین خدا چی می‌خواد

🔸️هیچی نمی‌مونه فقط انتخابته که می‌مونه

🔹️آخرالزمان

🔸️چرا در زمان ظهور مسئله امام حسین مطرح می‌شه؟ و خون‌خواهی میکنن حضرت؟

🔹️تا چه زمانی باید بجنگیم؟

روایات مرتبط با جلسه:

وَلَأُضِلَّنَّهُمْ وَلَأُمَنِّیَنَّهُمْ وَلَآمُرَنَّهُمْ فَلَیُبَتِّکُنَّ آذَانَ الْأَنْعَامِ وَلَآمُرَنَّهُمْ فَلَیُغَیِّرُنَّ خَلْقَ اللَّهِ

غیر خدا رو به خورد مرکب و روان و روح دادن

امام سجاد علیه‏السلام:

۰.اِلهى… فَلا تَطْمَئِنُّ الْقُلوبُ اِلاّ بِذِکْراکَ وَ لا تَسْکُنُ النُّفوسُ اِلاّ عِنْدَ رُؤْیاکَ؛۳

۰.خداوندا، دل‏ها جز با یاد تو آرام نمى‏گیرد و جان‏ها جز با دیدن تو، به آرامش نمى‏رسد

پیامبراکرم(صلی الله علیه و آله وسلم) فرمودند:

رَاْسُ الْعَقْلِ بَعْدَ الاْیمانِ بِاللّه ِ مُداراهُ النّاسِ فی غَیْرِ تَرْکِ حَقٍّ؛

کمال عقل پس از ایمان به خدا، مدارا کردن با مردم است به شرط آن که حق، ترک نشود

پیامبراکرم(صلی الله علیه و آله وسلم) فرمودند:

أَمَرَنی رَبّی بِمُداراهِ النّاسِ کَما أَمَرَنی بِأَداءِ الفَرائِضِ؛

پروردگارم، همان گونه که مرا به انجام واجبات فرمان داده، به مدارا کردن با مردم نیز فرمان داده است.

کافی، ج2، ص117، ح4

– امام صادق علیه السلام فرمود:
(… ورجال کأن قلوبهم زبر الحدید، لا یشوبها شک فی ذات الله، أشد من الحجر، لو حملوا علی الجبال لازالوها… کأن علی خیولهم العقبان یتمسحون بسرج الامام یطلبون بذلک البرکه ویحفون به، یقونه بأنفسم فی الحروب ویکفونه ما یرید.
رجال لا ینامون الیل، لهم دوی فی صلاتهم کدوی النحل، یبیتون قیاما علی اطرافهم، ویصبحون علی خیولهم، رهبان باللیل، لیوث بالنهار. هم أطوع له من الأمه لسیدها کالمصابیح… کأن قلوبهم القنادیل وهم من خشیه الله مشفقون، یدعون بالشهاده ویتمنون أن یقتلوا فی سبیل الله، شعارهم: یا لثارات الحسین!
اذا ساروا یسیر الرعب امامهم مسیره شهر، یمشون الی المولی ارسالا، بهم ینصر الله امام الحق…).

یاران مهدی وهسته مرکزی آنان بزرگ مردانی هستند که دلهایشان بسان پاره آهن است.
در ایمانشان به خدا ووعده ی او، ذره ای تردید ندارند وایمانشان از کوه سخت تر است. اگر بر کوهها یورش برند، آنها را نابود می سازند. چابک وچالاک بسان عقاب، بر مرکبهای خویش سوارند ودر عشق به حضرت مهدی علیه السلام چنانند که زین مرکب او را برای تبرک جستن مسح می کنند وبر گرد یار حلقه می زنند ودر فراز ونشیبها وپیکارها او را بسان جان شیرین با همه ی وجود محافظت می کنند وهر دستوری دهد او را بسنده اند وبه انجام رساننده.
بزرگ مردانی هستند که شبها را نمی خوابند وبسان انبوه زنبوران کندوی عسل تا صبحگاهان زمزمه ی نیایش ومناجاتشان گوش را می نوازد. شبها را شب زنده داری می کنند وشیران روز ودر فرمانبرداری واطاعت از سالار خویش هیچ تردید وچون وچرا ندارند، آنان بسان چراغهای روشنگرند… دلهایشان بسان مشعلهای پرنوراست واز ترس وخشوع در برابر خدا هراسانند. از خدای خویش طلب شهادت می کنند وآرزوی مرگ در راه خدا را می کشند وشعارشان: (یا لثارات الحسین!) است.
هنگامی که به حرکت درمی آیند، امواج رعب ووحشت از برابر آنها می گریزد، بسوی سالارشان بسرعت می شتابند وخداوند بوسیله ی اینان، آن پیشوای راستین بشریت وآن اصلاحگر بزرگ جهانی را، یاری می نماید.

ای ابوالحسن، ما شب و روز منتظر ورودت بودیم، چرا این قدر دیر نزد ما آمدی؟