گفتمان خودشناسی
ایمان، پشتوانه عمل؛ عمل یعنی به اثبات رساندن خود، تلاش کردن کار من است و نتیجه بر عهده من نیست
(بعد از تدبر ۱۰ آبان ۰۴) آیا آخرت جایی بعد از دنیاست؟ در این جلسه میآموزیم که با قصد قربت و معرفت، همین حالا در آخرت هستیم
(بخش دوم) دعوت به اخلاق و ادب و عمل خوب بدون هدف فایده ندارد. اگر خدا را در نظر بگیریم عملمان هم درست میشود.
(بخش اول) غیر از حال و اعصاب و غریزهای که داریم و بالا و پایین میشود، بُعد دیگری در وجود خود داریم که ثبات و بقا دارد. اینجا درباره ارتباط با آن بحث میشود
حدیث جنود عقل و جهل، عقل را بهعنوان نور الهی و معیار بندگی معرفی میکند و نشان میدهد صفات اخلاقی و ... تنها با عقل معنا مییابند، نه بهصورت کلیشهای و مستقل
میتوانیم به اینجا برسیم که در مقابل خدا توهم منیت هم نداشته باشیم! و غیر خدا نبینیم
تا وقتی انسان به دنبال خود در غیر خودش میگردد، تمام دنیا را هم به او بدهند، راضی نمیشود!
برای تشخیص وظیفه شخصی نیاز به حجت و مربی الهی داریم در حالی که مرجع تقلید، مرجع وظایف شرعی است
انتظار یعنی منتظر همه چیز بودن، استقبال از هر پیش آمدی، موافق جریان زندگی بودن
توجه به اصل و حقیقت روح انسان (فهم و خودشناسی) واجبتر از فروع دین است؛ ارزش انسانی که خودش را پیدا کرده، بی حد و اندازه است
چه رابطهای بین رضایت و خودشناسی و خداشناسی هست؟ بالاترین لذت چیست و چگونه میتوان به آن رسید؟