جلسه خودشناسی

بالا بردن پرچم یا لثارات الحسین با ترویج خودشناسی

2345

۴ تیر ۱۴۰۵ - شب یازدهم محرم - بخش دوم - بعد از روضه

یا لثارات الحسین هیچ معنایی نمی‌تواند داشته باشد جز کشتن جهل

 جلسه قبلی جلسه بعدی 
8:03 / 00:00
انتشار: 1405/4/5 به‌روزرسانی: 1405/4/7

 گفتمان خودشناسی

فایل 2345

استاد حسین نوروزی

شب یازدهم محرم بخش دوم – بعد از روضه (۴ تیر ۱۴۰۵)

بالا بردن پرچم یا لثارات الحسین با ترویج خودشناسی

یا لثارات الحسین هیچ معنایی نمی‌تواند داشته باشد جز کشتن جهل

باید در مسیر گرفتن انتقام امام‌حسین‌(ع)، حرکت کرد والّا انتقام نهایی را حضرت حجت‌(عج) می‌گیرند. باید در مسیر گرفتن انتقام حضرت، با شعار «یا لثارات‌الحسین» حرکت کنیم، ان‌شاءالله.

اگر بخواهیم این پرچم «یا لثارات» را بلند کنیم، باید خودشناسی بگوییم. پرچم خودشناسی را برافراشته کنیم. اگر این پرچم برافراشته شود، ظهور نزدیک است و به نظر می‌آید که دارد برافراشته می‌شود.  چیزی نمانده است. چه کسی فکر می‌کرد که کار تا اینجا پیش برود؟ مردم این‌قدر متحول شوند و دنیا در این حد به خود بیاید و بیدار شود؟ اخبارش را پنهان می‌کنند، نمی‌گذارند منتشر شود. دنیایی که رسانه‌هایش در دست شیطان است.

این‌قدر اخبار از بیداری مردم به ما می‌رسد. اگر در دست شیطان نبود، ببینید… حالا فکر کنید چه خبر است. مثل کشته‌های اسرائیل می‌ماند که هر چه موشک می‌زدیم، چند نفر هم به دنیا می‌آمدند.  اصلاً نمی‌مردند. کشته‌های آمریکا هم همین‌طور است؛ ضربه مغزی می‌شدند، فیلم‌هایشان هم این‌طوری است.

  قبل از «بِهِم یَنصُرُ الله اِمامَ الحقّ»؛ فرموده‌اند که: «شُعارُهُم یالَثاراتِ الحُسَین». کسانی‌ که خدا به واسطه آن‌ها امام زمان(ع) را یاری می‌کند، شعارشان «یا لثارات‌الحسین» است.

هیچ معنای دیگری نمی‌تواند داشته باشد «یا لثارات‌الحسین»، غیر از کشتن جهل. جهل مردم، کشتن رئیس جهل، شیطان ابلیس که ابلیس کشته می‌شود دیگر. حضرت که تشریف بیاورند، ابلیس را می‌کشند.

 باید در مسیری حرکت کنیم ان‌شاءالله که به این ظهور منتهی شود. یعنی زندگی‌مان باید سیر به سوی ظهور پیدا کند؛ همه زندگی‌مان. بعد نوبت می‌رسد به مملکتمان، کشورمان، سیر به سوی ظهور پیدا کند نه سیر به سوی رفع سایه جنگ از مملکت. سیر به سوی بیداری دنیا. این‌قدر موشک بزنیم تا دنیا بیدار شود، نه تا سایه جنگ از کشورمان برطرف شود. امام زمان بیاید، تازه اول جنگ است.

 روایت قم خیلی عجیب است. روایات مربوط به قم، اهل قم. اهل قم. همه ما اهل قمیم دیگر. اهل که می‌دانید یعنی چه؟ اهل یعنی «قُوا أَنْفُسَکُمْ وَ أَهْلِیکُمْ ناراً».  اهلتان یعنی آن‌هایی که هم‌فکرتان هستند، همراه راهتان و هم‌ هدفتان هستند.

 پایگاه معارف اهل بیت (علیهم‌السلام) قم است. خیلی سال است الان این اتفاق افتاده است. نجف بود، آمد قم. قم نباشد، لس‌آنجلس است؟ قم است دیگر. اهل قم یعنی این‌هایی که با  معارف اهل بیت اهلیت دارند. پسر نوح هم که باشد «إِنَّهُ لَيْسَ مِنْ أَهْلِكَ»، نه! اهلیت ندارد.

با معارف اهل بیت کسی اهلیت داشته باشد و سنخیت داشته باشد، می‌شود اهل قم، می‌شود آل‌الله، می‌شود آل‌محمد (صلی‌الله علیه).  بی‌خودی الان ما اینجا داریم صفا می‌کنیم؟ هر کسی هر کجای عالم صفا کند، از برکت وجود امام زمان است. صفا را تقسیم می‌کند بین مردم. ببینیم که از که‌ داریم. هر چه داریم، از کجا آمده؟ از کجا دارد می‌آید؟ هر چه خواستیم، به ما داده‌اند. دیگر چه بخواهیم؟ همین را بفهمیم.  این را بفهمیم که هر چه خواستیم گرفتیم. خب، این را هم که فهمیدیم که:

«شکر خدا که هر چه طلب کردم از خدا

 بر منتهای مطلب خویشتن کامران شدم

 با آن‌که پیر و خسته و خسته‌دل و ناتوان شدم

 هر گه که یاد روی تو کردم، جوان شدم!»

 شما که جوانید، بچه شدید.

0
4
  جلسه قبلی جلسه بعدی  

0 نظر ثبت شده